سطح ویژه کلسیم هیدروکسید از اهمیت حیاتی برخوردار است.

هیدروکسید کلسیم با سطح ویژه بالا اکنون به عنوان یک عامل گوگردزدایی خشک با کیفیت بالا و یک محصول همه کاره و پرکاربرد در سطح بینالمللی شناخته شده است. با سطح ویژه بیش از 40 متر مربع بر گرم، دارای ساختار متخلخل منحصر به فرد، واکنشپذیری استثنایی، پراکندگی عالی و نرخ استفاده بالا است.
چه از طریق فرآیندهای هضم خشک یا مرطوب تولید شود، تهیه هیدروکسید کلسیم با سطح ویژه بالا معمولاً نیاز به معرفی اصلاحکنندههای کمکی دارد. این عوامل برای کاهش انرژی سطحی کریستالهای هیدروکسید کلسیم، جلوگیری از تجمع و تغییر مورفولوژی کریستال و اندازه ذرات – و در نتیجه افزایش سطح ویژه محصول نهایی – عمل میکنند.
در حال حاضر، با ترکیب اصلاحکنندههای کریستالی یا تنظیم پارامترهای فرآیند، میتوان کریستالهای هیدروکسید کلسیم را با مورفولوژیهای متنوع – مانند ساختارهای لایهای، صفحهای، مکعبی، کروی یا دمبلی شکل – سنتز کرد و در نتیجه طیف وسیعی از خواص عملکردی را به ماده بخشید.
در اصلاح محیط زیست، هیدروکسید کلسیم به عنوان تنظیمکننده pH برای خنثی کردن فاضلاب اسیدی (مانند فاضلاب ناشی از آبکاری الکتریکی یا رنگرزی و چاپ پارچه) عمل میکند و در گوگردزدایی از گازهای دودکش (جایی که SO₂ را جذب میکند تا سولفیت کلسیم، CaSO₃، تشکیل دهد) استفاده میشود. همچنین به عنوان یک عامل جامدکننده برای فلزات سنگین و یک عامل تصفیه برای گازهای اسیدی عمل میکند و به طور موثر آلایندهها را از بین میبرد و خطرات زیستمحیطی را کاهش میدهد.
در کشاورزی، هیدروکسید کلسیم برای اصلاح خاک اسیدی (pH < 5.5) استفاده میشود و آزادسازی مواد مغذی ضروری مانند فسفر و پتاسیم را تسهیل میکند. همچنین تجزیه مواد آلی موجود در کمپوست را تسریع میکند و به غیرفعال کردن عوامل بیماریزا کمک میکند.
در تولید صنعتی، هیدروکسید کلسیم به عنوان یک ماده شار در تولید شیشه و یک شتابدهنده برای ولکانیزاسیون لاستیک عمل میکند. همچنین یک ماده اولیه کلیدی برای تولید پودر سفیدکننده، کربنات کلسیم سبک و فسفات کلسیم است.
علاوه بر این، به دلیل قلیاییت قوی، هیدروکسید کلسیم در دندانپزشکی به عنوان خمیر کانال ریشه برای از بین بردن باکتریهای داخل کانالهای ریشه آلوده استفاده میشود. در زمینه حفاظت از میراث فرهنگی، این ماده با CO₂ واکنش میدهد و کربنات کلسیم تشکیل میدهد که باعث افزایش استحکام و پایداری آثار تاریخی میشود. در سالهای اخیر، تحقیقات روی Ca(OH)₂ بر بهینهسازی خواص آن و گسترش دامنه کاربردهای آن متمرکز شده است:
از طریق فناوری نانو، Ca(OH)₂ میتواند به صورت نانوذرات (با اندازه ذرات کمتر از ۱۰۰ نانومتر) سنتز شود و عملکرد آن را در بخشهای با ارزش افزوده بالا مانند کاتالیز و توسعه مواد کامپوزیت به طور قابل توجهی افزایش دهد.
در کاربردهای زیستمحیطی، از آن برای خنثیسازی فاضلاب اسیدی (به عنوان مثال، از آبکاری الکتریکی یا رنگرزی و چاپ پارچه)، رسوب یونهای فلزات سنگین و تسهیل گوگردزدایی گاز دودکش – جذب SO₂ برای تولید سولفیت کلسیم (CaSO₃) و در نتیجه کاهش آلودگی هوا – استفاده میشود.
در سالهای اخیر، تحقیقات گستردهای در مورد ساختار قابل کنترل ریزساختار Ca(OH)₂ انجام شده است. در میان این تلاشها، یک استراتژی متمرکز بر بهینهسازی همافزایی تنظیم با واسطه سورفکتانت و فرآیند هیدراتاسیون CaO (هضم) توجه قابل توجهی را به خود جلب کرده است.
سورفکتانتها میتوانند با تعدیل کشش سطحی واکنش، و همچنین تغییر سرعت هستهزایی و رشد – همراه با رفتار رشد ناهمسانگرد – بلورهای Ca(OH)₂، به طور مؤثر اندازه دانه، مورفولوژی و ساختار منافذ را تنظیم کنند.
در میان عوامل تنظیمکننده مختلف، سورفکتانتهای نوع پلیال – که با ساختار مولکولی غنی از گروههای عاملی هیدروکسیل مشخص میشوند – میتوانند از طریق هماهنگی با یونهای Ca²+ و تشکیل پیوندهای هیدروژنی، به طور فعال در هستهزایی و رشد بلور Ca(OH)₂ شرکت کنند. با توجه به حلالیت عالی در آب و پایداری شیمیایی آنها، کاندیداهای امیدوارکنندهای برای سنتز Ca(OH)₂ با مساحت سطح ویژه بالا در نظر گرفته میشوند.
